Bevolking

 

Bevolking Curacao

Ondanks zijn geringe oppervlakte kent het huidige Curacao een verrassend grote etnische en godsdienstige verscheidenheid. Voor een groot deel van de geschreven geschiedenis van het eiland hebben er slechts drie grote groepen gewoond: een zwarte meerderheid die grotendeels katholiek is, een kleine protestantse aristocratie, en een uiterst kleine sefardisch-joodse elite.

Maar toen de Koninklijke Shell haar olieraffinaderij opende, kwamen er immigranten uit alle delen van de wereld, waardoor Curacao een multi-etnisch en divers eiland werd. Elke groep immigranten bracht zijn eigen gebruiken, eetgewoonten en religie mee, die zich vermengd hebben met de plaatselijke gebruiken. Hieruit is een unieke cultuur ontstaan. De verschillende etnische groepen zijn goed ge´ntegreerd in de huidige samenleving. Curacao kent een hoog percentage huwelijken tussen leden van verschillende etnische groepen en rassen.

De Afrikaanse culturele tradities met hun ingewikkelde muzikale ritmes en eeuwenoude volksgeloof hebben een belangrijke invloed gehad op alle inwoners van Curacao.

De Nederlandse invloed op Curacao is net zo blijvend als de eeuwenoude koloniale gebouwen. Vanaf het moment dat zij zich voor het eerst op het eiland vestigden en de regerende klasse werden, hebben de Nederlanders een belangrijke invloed gehad op alle lagen van de maatschappij. De wetgeving, het onderwijssysteem en het landsbestuur zijn Nederlands-georiŰnteerd. Op scholen wordt in het Nederlands onderwezen en deze taal wordt is ook de officiŰle taal bij de overheid en in het bedrijfsleven.

De eerste blijvende joodse kolonisten - een groep van zeventig sefarden van Portugese afkomst - kwamen aan in 1659. De verhouding met de Nederlandse protestantse elite was goed te noemen en er waren geen wetten die de joden belemmerden om zich te vestigen en te werken. Na een kortstondige poging tot landbouw hadden zij veel succes in de handel en scheepvaart. In de 20e eeuw kwam er een groepje asjkenazim-joden in de raffinaderij werken, terwijl andere asjkenazim-immigranten de maatschappelijk ladder opklommen door eerst als venters en later als plaatselijke kooplieden te werken. Deze Noord-Europese joden brachten hun eigen godsdienst en culturele tradities mee en richtten hun eigen synagoge op. Curašao heeft ook een kleine groep joden onthaald, die vluchtten voor de nazi-vervolging. Twee Curacaose joden hebben de holocaust niet overleefd. De MikvÚ IsraŰl-Emanuel Synagoge, de oudste nog in gebruik zijnde synagoge op het westelijk halfrond, is een van de grootste toeristische attracties van het eiland. Helaas is Beth Haim, een van de oudste joodse begraafplaatsen in de Nieuwe Wereld zwaar beschadigd geraakt door de rook uit de olieraffinaderij, maar is recentelijk opgeknapt.

Als u rondneust bij de groentestalletjes op de overdekte markt van Punda, moet u niet raar opkijken als u flarden Portugees hoort. Het merendeel van de landbouw op Curacao wordt verricht door Portugese boeren, die ook bloeiende plantenkwekerijen, moderne supermarkten en goedlopende groentewinkels op de hoek van de straat ('toko' of 'fruterÝa' genoemd) in handen hebben. In de jaren '20 en '30 emigreerden duizenden Portugezen vanaf de vruchtbare eilanden Madeira en de Azoren, naar Curacao. Rond 1940 bestond bijna de helft van het personeel van de raffinaderij uit Portugezen. Na de ontslagen in de jaren '50 en '60 keerden velen terug naar hun land, en zij die bleven, schakelden over op landbouw of geschoolde arbeid.

Venezolanen uit alle sociaal-economische lagen - variŰrend van de verkopers op de kleurrijke drijvende markt, tot de top managers van de olieraffinaderij lsla - hebben van Curašao hun thuisland gemaakt. De eerste pre-Colombiaanse kolonisten op het eiland kwamen van het vasteland van Zuid-Amerika; sindsdien hebben de inwoners van Curacao altijd nauwe banden onderhouden met dit continent. Sinds het einde van de 18e eeuw is Curacao een belangrijke doorvoerhaven voor goederenvervoer tussen Europa en Zuid-Amerika. In Curacao is men bijzonder trots op twee zonen uit het volk die in de Zuid-Amerikaanse onafhankelijkheidsoorlogen hebben gevochten: Pedro Luis Briˇn en Manuel Piar, respectievelijk admiraal ter zee en bevelhebber te land. De grote Zuid-Amerikaanse vrijheidsstrijder Simˇn BolÝvar week tweemaal uit naar dit eiland.

De Surinaamse immigranten op Curašao stammen af van veel verschillende etnische groepen, zoals Afrikanen, Chinezen, IndonesiŰrs en Hindoestanen. De weinige Surinamers die naar Curacao kwamen om te werken in de raffinaderij hadden het voordeel dat ze Nederlands spraken. Hierdoor klommen zij snel op tot hoger opgeleide arbeiders en administratieve medewerkers. De Surinaamse Club is tegenwoordig het middelpunt van deze bevolkingsgroep en organiseert regelmatig activiteiten voor haar leden, die een gevarieerde etnische achtergrond hebben.

De meeste Chinese immigranten op Curacao zijn van Indonesische afkomst en zijn vrijwillig vanuit Suriname gekomen. (Op de meeste andere Cara´bische eilanden liet men Chinezen rechtstreeks uit China komen als contractarbeiders ter vervanging van de vrijgekomen Afrikaanse slaven).

Mensen uit het Midden-Oosten Venters en kooplieden uit het Midden-Oosten, voornamelijk Libanezen en SyriŰrs, kwamen na de ingebruikname van de raffinaderij in groten getale naar het eiland, om hun waren te verkopen aan de sinds kort welvarende arbeiders. De ruime meerderheid van de immigranten uit het Midden-Oosten zijn moslims, en voor een klein gedeelte Bahai's. Hun godsdienstige en hun sociale leven speelt zich af in de moskee van het eiland en in verscheidene buurthuizen.

Of u nu door de belangrijkste winkelstraten van Punda of Otrobanda rondslentert of grote inkopen gaat doen in de Vrijhandelszone, u komt gegarandeerd Engelssprekende, Indiase winkeliers tegen. De Indiase gemeenschap op Curacao is zeer hecht; de handelaars onderhouden nauwe banden met India en met kennissen en vrienden die soortgelijke, intensieve kleinhandel drijven op andere Cara´bische eilanden en zelfs helemaal in New York.

Duizenden immigranten uit het Cara´bische gebied zijn in het begin van de jaren '20 naar Curacao gekomen om in de raffinaderij te werken. Voor het eerst openden zwarte protestantse kerken op Curacao hun deuren. Het komt grotendeels door de West-Indische invloed dat er tegenwoordig zeer veel Engels wordt gesproken op Curacao.


 terug

Accommodaties

Algemene informatie