Bezienswaardigheden

 

Bezienswaardigheden Bonaire

Bonaire biedt verschillende trekpleisters. Het zuiden met zijn uitgestrekte zeezicht en zijn zoutpannen. In het noorden, waar de kustweg inlands buigt, krijgt het landschap een meer heuvelachtig karakter. Daar groeien cactussen, bomen en meer. Het Washington Slagbaai Nationaal Park herbergt de hoogste heuvel van Bonaire: De Brandaris berg van 241 meter hoog.

Bonaire Nationaal Marine Park
Bonaire heeft een rijke geschiedenis als het gaat om de bescherming van de wateren. Het begon in 1961 met het beschermen van de zeeschildpad. In 1971 kwam daar het verbod op speervissen bij. Daarna werd zowel het dode als het levende koraal beschermd. Dat was in 1975. Uniek waren de aanlegboeien die in 1978 en in 1980 rond Bonaire verschenen. Hierdoor hoefden boten niet meer te ankeren in de wateren rond het eiland. Dit was nergens ter wereld ooit eerder gedaan.
De stuwende krachten achter de oprichting van een Marine Park waren Captain Don Stewart en Carel Steensma. Samen met STINAPA (Stichting Nationale Parken) zette ze zich in voor een beschermde waterwereld. Carel Steensma was een persoonlijke vriend van Prins Bernhard. Toentertijd voorzitter van het Wereld Natuurfonds. Het project BNMP begon in 1979. Financieel gesteund door zowel het Wereld Natuurfonds als de Nederlandse regering, de Antilliaanse regering en het gouverneurschap van Bonaire.

Landhuis Karpata
Aan de kustweg van Kralendijk in noordelijke richting ligt vlakbij het Gotomeer het Landhuis Karpata. Plantage Karpata, eerst Borneo genaamd, werd later omgedoopt naar een plant die hier nog voorkomt, de bron van het laxeermiddel wonderolie. Vroeger waren de gebouwen van Karpata, daterend van na 1868, een belangrijk handelscentrum. Naast geiten voor huiden en vlees, bracht de plantage aloe, houtskool en verfhout voort.
De oven diende voor het branden van kalk. Er zwerven hier nog altijd wilde ezels rond. Voor verscheping naar Curaçao en andere eilanden, had de plantage haar eigen zeilschepen. Aan de oude hoofdweg stond een douanehuisje.
Landhuis Karpata werd in 1980 met fondsen uit Nederland gerestaureerd. Het werd gedoopt door H.M. Koningin Beatrix als ecologisch centrum. De zee aan de overkant is een reservaat. De weg naar Brasil ligt op een natuurlijke dijk van koraalpuin of 'Kralendijk'.

Musea
De geschiedenis en cultuur van Bonaire wordt tentoongesteld in diverse musea op Bonaire.
Eén van die musea is het Museo Bonaire in Sabana. Het ligt naast de katholieke kerk. Hier vindt u kunstvoorwerpen afkomstig uit verschillende periodes van de Bonairiaanse geschiedenis. Ook kunt u er souvenirs krijgen. Het Museo Magazina di Rei in Rincon biedt u een kijkje in het traditionele Bonairiaanse leven. Het museum bevat replica’s van voormalige huizen op het eiland. Maar u vindt er ook kalkstenen ovens en een kolengroeve. Wilt u meer leren over de flora en fauna van Bonaire? Dan biedt het bezoekerscentrum van het Museo Washington-Slagbaai Park uitkomst. Bovendien hangt daar een tijdlijn van de Bonairiaanse geschiedenis.

Pekelmeer
Zout is een natuurproduct dat in het zuiden op Bonaire wordt gewonnen. Reeds in de tijd van de eerste Nederlanders werd het zout door slaven gewonnen. Deze slaven dienden het zout uit de zoutpannen te scheppen en naar de schepen te brengen. Op twee plaatsen langs het Pekelmeer zijn een aantal slavenhuisjes te zien. Doordeweeks sliepen de slaven in deze huisjes en in het weekend gingen ze lopend naar hun familie in Rincón. De mensen kregen hierbij een stukje grond (kunuku) toegewezen waar ze zelf groente op konden verbouwen. Deze stukjes grond zijn nu in het bezit van de nakomelingen. Op een aantal plaatsen op Bonaire zijn er natuurlijke zoutpannen (saliña's) te zien. Door de wind wordt er zeewater op land geslagen en blijft hier achter. De warmte van de zon zorgt er voor dat het water verdampt en er zout achterblijft. Dit principe wordt sinds lange tijd in het Pekelmeer toegepast. Grote bassins worden gevuld met een laagje zeewater. Door de zon wordt telkens een hoeveelheid zeewater verdampt. Vóór dat al het water verdampt, wordt een nieuwe hoeveelheid zeewater ingelaten. Na verloop van tijd ontstaat er op de bodem van het bassin een laag zout. Ongeveer één keer per jaar laat men het bassin helemaal drogen. Met grote bulldozers wordt het zout opgeschept en naar een verzamelplaats gebracht. Het zout wordt gewassen zodat het kan worden ontdaan van vuil. Nadat het zout na enige maanden gedroogd heeft, wordt het zout in grote schepen geladen en naar o.a. de Verenigde Staten en naar andere eilanden in het Caribische gebied gebracht voor verdere bewerking.

Slavenhuisjes
Op twee plaatsen langs het Pekelmeer zijn deze slavenhuisjes te zien. Enkele jaren geleden zijn ze weer in de oorspronkelijke staat teruggebracht. Bij deze huisjes zijn ook de vier obelisken te zien die vroeger voor navigatie werden gebruikt. Ze hebben de kleuren rood, wit, blauw en oranje.

Vlinderboerderij
In de vlinderboerderij bekijkt u de meest uiteenlopende vlinders. In de koelte van de schaduwrijke broeikas dansen vlinders in een vijver. Neem eens een kijkje bij de levendige bloemen en bosjes langs het pad. Welke soorten ziet u?
De vlinders komen uit een Zuid-Amerikaans beschermingsprogramma. Ze worden hier gekweekt en komen niet uit het wild. Een gedeelte van de opbrengst van dit natuurprogramma wordt gebruikt om regenwouden te herplanten. De vlinderboerderij is lid van de Internationale Association of Butterfly Exhibition, IABE.

Washington Slagbaai National Park
Dit 55 vierkante km grote park, was het eerste in zijn soort van de Nederlandse Antillen. Het park is gelegen in het noordwesten van Bonaire en dagelijks van 8.00 - 17.00 uur geopend. Bij de toegang is het mogelijk een speciale gids te kopen met uitgebreide informatie over het park.
In het park zijn twee routes uitgelegd: een route van 24 km en één van 35 km. De wegen binnen het park zijn heuvelachtig. Begin 2008 zijn de wegen in het park aangepast zodat het park toegankelijk is voor alle type auto's. Gebruik de plattegrond ter orientatie van de verschillende lokaties in het park.
In het park zijn, naast een grote variatie dieren, ook een aantal bezienswaardigheden te zien. Na de ingang is de eerste bezienswaardigheid Saliña Mathijs. Dit is een zoutpan waar soms flamingo's zijn te zien.
Een aantal kilometers verder bevindt er zich een strand: Playa Chikitu. Een mooi strand aan de zee, maar met golven en een gevaarlijke stroming. Het zwemmen op deze plaats wordt afgeraden!
Seru Bentana met de bijbehorende vuurtoren bevinden zich een paar kilometer verderop. Hier zijn grote rotsformaties te zien waarbij je als een raam op de zee kan kijken. Een goede plek om naar vogels te kijken, is Pos di Mangel. Dit is een drinkplaats waar veel vogels 's ochtends en in de namiddag drinken.
Verderop doemt de berg de Brandaris op (241 meter). Bij de splitsing naar rechts, richting Playa Funchi, bevinden een aantal goede snorkelplaatsen. Achter dit strand is er een saliña (zoutpan) waar regelmatig flamingo's komen. Bij de splitsing links gaat de weg naar Bronswinkel. Dit is en bron waar vele honderden vogels komen drinken, zoals blauwe duiven, papegaaien en parkieten.
Terug richting de uitgang bevinden staan een groot aantal cactussen die soms 6 meter hoog zijn. Vanaf Playa Funchi vervolgt de route zich naar Slagbaai. Bij Boca Slagbaai is er een goede gelegenheid om te rusten, snorkelen, zwemmen of te picknicken. Vanaf Boca Slagbaai vervolgt de route zich naar de uitgang. Vóór het verlaten van het park, is het mogelijk het westelijke gedeelte van het Gotomeer te bekijken met de flamingo's.


 terug

Accommodaties

Algemene informatie